![]() |
| Fina a Pirata |
Mostrando postagens com marcador Lingua galega. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Lingua galega. Mostrar todas as postagens
quinta-feira, 12 de setembro de 2019
Para crianças
sexta-feira, 17 de maio de 2019
Hoxe é un día rosaliano que, no fondo, conmemora a aparición de "Cantares gallegos".
(...)
E non me namora, non,
¡maldizoado!,
mentras o meu corazón
quérelle anque sea pecado.
(...)
E non me namora, non,
¡maldizoado!,
mentras o meu corazón
quérelle anque sea pecado.
E vai tras de outras mociñas
tan contento,
i eu, con unhas cadeíñas,
prendíno ó meu pensamento.
E que queira que non queira,
está comigo,
i á postre i á derradeira,
con el me atenta o enemigo.
(...)
tan contento,
i eu, con unhas cadeíñas,
prendíno ó meu pensamento.
E que queira que non queira,
está comigo,
i á postre i á derradeira,
con el me atenta o enemigo.
(...)
sábado, 6 de abril de 2019
Tempos de censura
"Bando", Manuel María, Documentos persoais (1958).
Prohíbese, por orde da Alcaldía,
que medren porque sí
as rosas do xardín municipal.
Dende agora as pombas teñen
que pedir licenza pra voar.
Prohíbeselle á lúa que anda tola
andar ceiba no ceo.
Que a lúa é unha tola que anda espida
e dando mal exemplo …
Prohíbese, por orde da Alcaldía,
que medren porque sí
as rosas do xardín municipal.
Dende agora as pombas teñen
que pedir licenza pra voar.
Prohíbeselle á lúa que anda tola
andar ceiba no ceo.
Que a lúa é unha tola que anda espida
e dando mal exemplo …
Están fóra da Lei
a Primavera,
as flores e os carballos,
as estrelas, os peixes e os paxaros.
Dende agora as pombas teñen
que pedir licenza pra voar.
Pagarán polos trabucos os poetas.
Prohíbese soñar…
Prohíbese tamén derramar bágoas.
e pódese chorar…
e pódese chorar cando hai sequía
pra que enchan os pantanos.
Dende agora as pombas teñen
que pedir licenza pra voar.
E un só se pode emocionar
os Xoves e os Domingos
cando toca, cando toca
a Banda do Concello
a Banda do Concello no quiosco.
E un só se pode emocionar
os Xoves e os Domingos
cando toca, cando toca
a Banda do Concello
a Banda do Concello no quiosco.
Dáse este bando en tal e cuale
pra que se cumpra de orde do Alcalde.
Firmado e rubricado.
a Primavera,
as flores e os carballos,
as estrelas, os peixes e os paxaros.
Dende agora as pombas teñen
que pedir licenza pra voar.
Pagarán polos trabucos os poetas.
Prohíbese soñar…
Prohíbese tamén derramar bágoas.
e pódese chorar…
e pódese chorar cando hai sequía
pra que enchan os pantanos.
Dende agora as pombas teñen
que pedir licenza pra voar.
E un só se pode emocionar
os Xoves e os Domingos
cando toca, cando toca
a Banda do Concello
a Banda do Concello no quiosco.
E un só se pode emocionar
os Xoves e os Domingos
cando toca, cando toca
a Banda do Concello
a Banda do Concello no quiosco.
Dáse este bando en tal e cuale
pra que se cumpra de orde do Alcalde.
Firmado e rubricado.
domingo, 6 de janeiro de 2019
Homenagem à Castelão

O 7 de xaneiro do 1950, Castelao, pai do nacionalismo galego, falecía no hospital do centro Galego de Bos Aires. A censura española prohibiu a súa obra durante décadas #7xaneiroCastelao
domingo, 14 de outubro de 2018
Enxertos da língua galega
![]() |
| Padre Feijóo. |
![]() |
| Pe. Sarmento |
sábado, 15 de setembro de 2018
Poesias galegas
“Pero un fato de traidores,
con forte axuda estranxeira,
en nome de Xesucristo
arrasou vilas i-aldeas.
Atila cos seus salvaxes
non fixo tanta estrangueira
¡Un inferno de barbarie!
¡Terrible visión dantesca!
Mulleres escarñecidas,
homes mortos coma feras;
rapaciños esmiolados,
porque dis que “roxos” eran.
Mozas, marcadas a fogo
ou rapada a cabeleira,
son paseados pol-as ruas
como un ouxeto de befa.
Os mais atroces martirios,
as vexacións máis tremendas,
o feixismo enlouquecido,
por todal-as partes sembra.
A Inquisición ergue a croca
pior que na Idade Media,
i-unha bandada de corvos
arredor voa da presa.
Matarifes alquilados,
banqueiros, xente de igrexa,
señoritos lacazáns
i-a máis inmunda raleia.
¡Probe Galiza, que sangras
por mil feridas abertas!
¡Malia qénes che as fixeron!
¡Malia quénes che encadean!..
[estrofas de “GALIZA. Hoxe non eres a de antes” de Ramón Rey Baltar].
con forte axuda estranxeira,
en nome de Xesucristo
arrasou vilas i-aldeas.
Atila cos seus salvaxes
non fixo tanta estrangueira
¡Un inferno de barbarie!
¡Terrible visión dantesca!
Mulleres escarñecidas,
homes mortos coma feras;
rapaciños esmiolados,
porque dis que “roxos” eran.
Mozas, marcadas a fogo
ou rapada a cabeleira,
son paseados pol-as ruas
como un ouxeto de befa.
Os mais atroces martirios,
as vexacións máis tremendas,
o feixismo enlouquecido,
por todal-as partes sembra.
A Inquisición ergue a croca
pior que na Idade Media,
i-unha bandada de corvos
arredor voa da presa.
Matarifes alquilados,
banqueiros, xente de igrexa,
señoritos lacazáns
i-a máis inmunda raleia.
¡Probe Galiza, que sangras
por mil feridas abertas!
¡Malia qénes che as fixeron!
¡Malia quénes che encadean!..
[estrofas de “GALIZA. Hoxe non eres a de antes” de Ramón Rey Baltar].
Lembranza de Alexandre Bóveda
Ti eres lume vivo, acesa chama,
roita irreversíbel de futuro;
potente trebón que berra e crama,
¡home do pobo, asoballado e puro!
Eres a luz, o guieiro i a bandeira
chantada nos cumes de Galicia.
¡Eres a voz limpa e verdadeira!
¡Eres o pan, o viño i a ledicia!
Ouh Alexandre Bóveda, paixón núa,
furacán potente e desatado:
¡qué exempro foi a morte túa!
¡Qué cantidá de amor sacrificado!
Ouh Alexandre Bóveda, meu irmao,
pai desta patria triste, escura.
¡Invoco a Rosalía, a Castelao…!
¡Nomeo a vida túa, nobre e pura!
Ouh Alexandre Bóveda, semente,
Colleita fidel de lealdade:
¡si vive Galicia i a súa xente
túa morte non pode ser verdade!
(Manuel María, Monforte de Lemos 1971)
Ti eres lume vivo, acesa chama,
roita irreversíbel de futuro;
potente trebón que berra e crama,
¡home do pobo, asoballado e puro!
Eres a luz, o guieiro i a bandeira
chantada nos cumes de Galicia.
¡Eres a voz limpa e verdadeira!
¡Eres o pan, o viño i a ledicia!
Ouh Alexandre Bóveda, paixón núa,
furacán potente e desatado:
¡qué exempro foi a morte túa!
¡Qué cantidá de amor sacrificado!
Ouh Alexandre Bóveda, meu irmao,
pai desta patria triste, escura.
¡Invoco a Rosalía, a Castelao…!
¡Nomeo a vida túa, nobre e pura!
Ouh Alexandre Bóveda, semente,
Colleita fidel de lealdade:
¡si vive Galicia i a súa xente
túa morte non pode ser verdade!
(Manuel María, Monforte de Lemos 1971)
sábado, 23 de junho de 2018
Poemas galegos
Aproveitando
os festejos de San Xoán, día moi especial en Europa e unha das
máis importantes festas juninas no Brasil, esta edición do blog A Raposa Preppie
está dedicada a poetisa galega Helena Villar Janeiro co seu poema Noite
de San Xoán.
Aproveitando os festejos de São João, dia muito especial na Europa e aqui uma das mais importantes festas juninas, essa edição do blog A Raposa Preppie é dedicada a poetisa galega Helena Villar Janeiro com seu poema Noite de San Xoán.
“Salto por enriba do lume de San Xoán,
para que non me trabe nin cobra nin can”
Aproveitando os festejos de São João, dia muito especial na Europa e aqui uma das mais importantes festas juninas, essa edição do blog A Raposa Preppie é dedicada a poetisa galega Helena Villar Janeiro com seu poema Noite de San Xoán.
“Salto por enriba do lume de San Xoán,
para que non me trabe nin cobra nin can”
Popular
Vas pasar hoxe a noite de San Xoán,
señardade do lume,
agoiros de perigo na auga avolta.
Sobre a tona do río non nacen sabugueiros
e ovos, se os atopases,
serían chocos dunha serpe anfibia
reminiscencia inmunda doutro edén
no que naceu a culpa.
¿Onde buscar as noites que non son,
as que non houbo quen tornase a tempo,
todas as que deixamos de vivir
porque pasaron lonxe
aínda levando dentro
o que nunca quixemos
nin sentimos?
O río está tan orfo coma ti
da abenzoada flora
que che mantivo a crenza
dunha resurrección en albas puras
emerxendo das augas perfumadas.
Silva macha, fiuncho,
fieito, espantademos,
codeso, malva, menta,
verbena, herba abelleira,
néveda, trevo, cálsamo,
aquilea e romeu.
Non podes estoupar
os tróqueles inflados
no rito que te envolve
xogando a vida entre a dixitalina
da divina inconsciencia.
Para atopar a noite de San Xoán
perdida por algures,
vívea en vixilia
mentres chega o albor.
Daquela inclínate
a mirarte nas augas que atravesas
e agardan a túa imaxe serenada.
E seguirás a verte
como inda fuches onte.
Sempre a resurrección é procurada
pero tan só se cumpre no desexo.
H.V.J (Remontar o río, 2014)
Vas pasar hoxe a noite de San Xoán,
señardade do lume,
agoiros de perigo na auga avolta.
Sobre a tona do río non nacen sabugueiros
e ovos, se os atopases,
serían chocos dunha serpe anfibia
reminiscencia inmunda doutro edén
no que naceu a culpa.
¿Onde buscar as noites que non son,
as que non houbo quen tornase a tempo,
todas as que deixamos de vivir
porque pasaron lonxe
aínda levando dentro
o que nunca quixemos
nin sentimos?
O río está tan orfo coma ti
da abenzoada flora
que che mantivo a crenza
dunha resurrección en albas puras
emerxendo das augas perfumadas.
Silva macha, fiuncho,
fieito, espantademos,
codeso, malva, menta,
verbena, herba abelleira,
néveda, trevo, cálsamo,
aquilea e romeu.
Non podes estoupar
os tróqueles inflados
no rito que te envolve
xogando a vida entre a dixitalina
da divina inconsciencia.
Para atopar a noite de San Xoán
perdida por algures,
vívea en vixilia
mentres chega o albor.
Daquela inclínate
a mirarte nas augas que atravesas
e agardan a túa imaxe serenada.
E seguirás a verte
como inda fuches onte.
Sempre a resurrección é procurada
pero tan só se cumpre no desexo.
H.V.J (Remontar o río, 2014)
domingo, 31 de agosto de 2014
Martim Codax e os vinhos Albariños
“Os vinhos são como os homens: com o tempo, os maus azedam e os bons apuram” Cícero
Publicado por Fernanda Jimenez, no blog literário Falando em Literatura:“As pessoas envelhecem como vinho. Com o passar dos anos ou ficam doces ou azedam... e as que azedam é por falta de rolha!” Fabíola de Fable sobre si mesma.
Eu sou praticamente leiga em vinhos, sou do tipo que compra pelo rótulo,
pela garrafa (os vinhos que têm o fundo côncavo são os melhores, vinhos
com denominação de origem certificada, fora os selos que garantem a
qualidade), pelo teor alcóolico (procuro sempre os mais baixos) e também
pelo nome. E comprando pelo nome, comecei a observar que existem
rótulos com títulos bem interessantes, inclusive com poemas:
![]() |
| É ou não é um vinho com poesia? Agora falta provar. |
Os vinhos Albariños são da Galícia e os galegos, além do espanhol, falam
também o idioma galego. Virando a garrafa, olha a surpresa, um
poema lírico trovadoresco de Martín Códax, século XIII:
![]() |
| Fácil de entender, não? Muito parecido com o português. |
Martin Códax foi um trovador galego, escreveu cantigas
de amigo, no tempo em que as poesias eram feitas para serem cantadas.
Códax provavelmente era de Vigo e nos deixou sete cantigas, que foram
encontradas por acaso na biblioteca pessoal de Paulo Vindel, em 1914. O
pergaminho estava dentro de um livro do filósofo Cícero. Pouco se sabe
quem foi o trovador, mas sua obra lírica galaico-portuguesa é de grande
valor histórico. No pergaminho de Codáx, além dos poemas, também estão
as partituras musicais. As mesmas notas estão reproduzidas na rolha do
vinho Códax:
“Homem, ó deserdado amigo, eu te compus,
Nesta prisão de vidro e lacre em que se abafas,
Um cântico em que só há fraternidade e luz!”
(Charles Beaudelaire, do poema L Âme du Vin)
quarta-feira, 27 de agosto de 2014
Destaques literários/Agosto'14
A Raposa Preppie traz novos destaques para leitores infantis nesse mês de agosto.
Romance da Raposa – Aquilino Ribeiro, com ilustrações de Benjamin Rabier
«Aquilino Ribeiro (1885-1963), prosador de uma riqueza lexical só comparável à de Camilo Castelo Branco, é um dos autores mais emblemáticos da Bertrand Editora. As suas obras, de fortes tons picarescamente realistas e rara intensidade sensorial, retratam ambientes genuinamente portugueses e gentes rudes e voluntariosas. Prosseguindo o seu constante labor de dar a conhecer às novas gerações os mais talentosos escritores do seu catálogo, a Bertrand relança agora Romance da Raposa (1924). Trata-se de uma narrativa infantil de requintado virtuosismo estilístico, aqui numa edição em que se substituíram as ilustrações a preto e branco (utilizadas a partir dos anos de 1960) pelas originais a cores, da autoria de Benjamin Rabier. Uma solução plástica que se adequa na perfeição à fábula e que faz deste livro um objeto único.
Esta edição de Romance da Raposa é, pois, um regresso à versão original de um livro que gerações e gerações de crianças portuguesas leram.
Óscar e o león de Correos - Vicente Muñoz Puelles com ilustrações de Noemi Villamuza
Edição em galego desse conto infantil da Editora espanhola Anaya, Série Sopa de Livros. Esperemos com toda paciência que nos chegue uma edição em português.
Romance da Raposa – Aquilino Ribeiro, com ilustrações de Benjamin Rabier
«Aquilino Ribeiro (1885-1963), prosador de uma riqueza lexical só comparável à de Camilo Castelo Branco, é um dos autores mais emblemáticos da Bertrand Editora. As suas obras, de fortes tons picarescamente realistas e rara intensidade sensorial, retratam ambientes genuinamente portugueses e gentes rudes e voluntariosas. Prosseguindo o seu constante labor de dar a conhecer às novas gerações os mais talentosos escritores do seu catálogo, a Bertrand relança agora Romance da Raposa (1924). Trata-se de uma narrativa infantil de requintado virtuosismo estilístico, aqui numa edição em que se substituíram as ilustrações a preto e branco (utilizadas a partir dos anos de 1960) pelas originais a cores, da autoria de Benjamin Rabier. Uma solução plástica que se adequa na perfeição à fábula e que faz deste livro um objeto único.
Esta edição de Romance da Raposa é, pois, um regresso à versão original de um livro que gerações e gerações de crianças portuguesas leram.
Óscar e o león de Correos - Vicente Muñoz Puelles com ilustrações de Noemi Villamuza
Edição em galego desse conto infantil da Editora espanhola Anaya, Série Sopa de Livros. Esperemos com toda paciência que nos chegue uma edição em português.
sábado, 26 de abril de 2014
Galicia e o Día Internacional do Libro
A Raposa Preppie publica hoje três reportagens publicadas no site da Televisión de Galicia destacando o Día interncional do Libro, aproveitem.
O 53% dos galegos le habitualmente
Neste 23 de abril os libros locen cun brillo especial. Entramos nunha librería e atopamos dúas ducias de nenos somerxidos na historia que narra un contacontos. Máis aló, outra historia e outra persoa somerxida nela...Os libreiros falan de promover a lectura e falan das obras máis demandadas: "El paciente", "El jilguero" ou "Maternosofía", din na librería Cronopio.
Este día do libro quedou marcado pola morte de García Márquez. Queda o seu realismo máximo... e tamén o de Cunqueiro, por exemplo. Cada vez hai máis opcións para ler: libros de segunda man, libros en soporte dixital, libros que se comparten...
Cada un ten as súas preferencias e as súas recomendacións. "Vou regalar Los renglones torcidos de Dios porque me gustou moito" "Eu regalaría Pepa A Loba, de Carlos Reigosa", afirman dúas mulleres. O 60% dos españois le no seu tempo libro e o 47% afirma que o fai cunha frecuencia diaria.
http://www.crtvg.es/informativos/o-53-dos-galegos-le-habitualmente-800792
Día do libro nas escolas
Nos centros educativos, practicamente en todos, celébrase tamén este día.Lecturas colectivas, obradoiros de creación literaria e outras moitas actividades tiveron como escenario as bibliotecas escolares durante toda a mañá. A unha delas achegouse o conselleiro de Cultura e Educación, que felicitou o profesorado polo seu traballo a prol da lectura entre os rapaces.
http://www.crtvg.es/informativos/dia-do-libro-nas-escolas-800791
A etiqueta #EnGalegoLeo, tema do día en Twitter
A etiqueta "EnGalegoLeo", unha iniciativa da CRTVG para fomentar a lectura en galego, triunfa en Twitter. Coincidindo co Día do Libro, convertíase este mediodía nun dos temas do día desta rede social. A campaña pretende que cada usuario recomende un libro na nosa lingua, subindo fotos coa súa lectura favorita.
terça-feira, 6 de março de 2012
Livros em idiomas galego e asturiano
Hoje a Raposa Preppie traz duas preciosidades dentre os escolhidos na Literatura gelega e asturiana. Em outra oportunidade falaremos sobre esses idiomas e suas literaturas.
A galiña azul, de Carlos Casares, foi um livro com que milhares decrianças e idosos se introduziram na literatura infantil no idioma galego.
Publicado pela primeira vez em 1968, neste livro o narrador vai recordando de uma menina amiga, Ana, alguns episódios vividos por ela na infância, entre os quais destacam-se as histórias de Leoncio, o inventor da bomba da Felicidade e do "papaya", uma língua para falar com os pássaros. É claro que o personagem central é a Galinha Azul, a que quer matar Manolito Ripas porque, segundo diz, uma galinha que em vez de dizer cacaracá diz cocorocó e que tem cinco penas encarnadas na direita, "não é uma galinha como é devido" .
Este livro histórico sobre sidra está escrito na língua asturiana, que é mais inusitado: é a primeira que recebemos nesta língua na Raposa Preppie, onde pode ser entendida que o asturiano tem as mesmas raízes da língua castelhana. A pesquisa no livro é muito detalhado, com ilustrações muito históricos, e uma bibliografia grande.
Assinar:
Postagens (Atom)













